ja, ff na me moeder, graf, maor nou bin ik weehr fan ouwen partei

ik heb de ontwerptekening van een auto
voor jou meegebracht, de naam is:
Fiat Vinci K Leonardo 8cc

Sw de graaf is heel erg in zijn nopjes met zijn keuze van een keukeknecht, en hij komt ook weer voor Nederlandse les. Op de oprijlaan van de burcht met zijn Teulingen voortuin is het een komen en gaan van allerlei voertuigen de hele dag door, het valt op dat landrovers erg gewild zijn in de hoge kringen maar aan klassieke deux-cheveautjes is ook al geen gebrek, er was er zelfs één bij die voor kwam rijden in een zwarte citroën met van die witte wielen.
En de keukenknecht maar bezig met soezengebak en koffie zetten, de graaf wenst uitsluitend koffie uit een aluminium kan met een kousje en een glazen hoedje, op mijn vraag of de knecht dan met de bewuste kan in de salon werd verwacht om bij te schenken antwoorde hij een beetje geïrriteerd: "dat zal moeilijk gaan tegelijk met die groen emaille steelpan om de melk mee uit te schenken, en dan de zoete hendruk nog erbij, de mensen zullen nog gaan denken dat je van het instituut bent en dat een graaf van Leijnden tegenwoordig valt onder de zorgwet." 

Ik was in het geheel niet verbaasd toen er de volgende dag een struise dame in de keuken stond af te wassen toen ik aan kwam om 9.30 uur. 'Ik ben maar een gewone vrouw uit het dorp hoor jongen, de graaf heeft mij wel meer gevraagd om in te springen, dat is al weer lang geleden. Hij wist mij via de burgemeester toch te achterhalen, gekkie, heb ik gezegd, we zouden toch wachten op elkaar!' 

Deze vrouw, die zich tooit met de fraaie naam Truus, komt dus om  de leiding te nemen in het Leijnder huishouden, dat inmiddels wel meer om het lijf heeft dan suikerpeulen kweken als hobby, Karel heeft me vol trots zijn suikerpeulen perk laten zien, er stonden helemaal tranen in zijn ogen toen ik zei, dat ik vanuit de verte dacht dat het een stukje ongemaaid gazon was. Bij onze keuken komt er dus elke morgen ook een man voor een 'bakkie troost', zo noemt hij de koffie. Het bleek na enkele dagen wat verbaasd heen en weer geklets een boswachter op non-actief die nou voor tuinman speelde. "Bij Staatsbosbeheer lig ik er uit", zei hij een keer mismoedig, maar ik heb gauw het gesprek op een ander thema kunnen brengen dan dat van al die mensen die een vroeger hebben als je vraagt hoe het met ze gaat.